zondag 11 december 2011

Super Mario ehm... DOOD!

'Mam, kom zitten dan leg ik het je uit, kijk...'Ja hoor, de tweeling probeert mij een spel te leren in vijf seconden. Sytse begon zijn betoog en ik was hem na vijf seconden al kwijt. 'Wat moet ik doen? Op dit pijltje drukken en dan ga ik vooruit, ok en dan.' 'Nee mam, je moet op dit pijltje drukken anders ga je achteruit, en als je op één drukt gebeurd er niets en als je op twee drukt kan je springen.' 'leuk, maar waar moet ik naartoe springen dan?' 'Nou in het spel moet je over paddo's heen springen en de bloemen mag je ook niet raken. Je mag wel op een bij zijn hoofd springen.' Ja, het is mij geheel duidelijk... NOT! 'Vooruit, laten we dan maar gaan spelen dan leer ik het vanzelf wel. wie ben ik?' Ik was het poppetje met een geel paddohoofd, gezellig. We starten en ik zie mezelf niet eens tussen al wat er gebeurd. 'Ja daar loop ik, wat moet ik nu doen?' 'LOPEN MAM!' Je snapt het al, daar ging mijn eerste leven, zo met mijn knar tegen een bloemetje aan. Op mijn leeftijd moet ik toch wel weten hoe het werkt met de bloemetjes en de bijtjes. Ik kom als een luchtbel terug in het spel maar hoe kom ik nou uit die bel? Daar had ik al op een knipje gedrukt en je raad het al, ik viel bovenop een bijtje en ik heb punten! Daarvan ben ik zo in mijn sas dat ik niet zie dat er een volgende bij aan komt vliegen en ik ben net te laat weg. Dat krijg je als je in wilde paniek op alle knoppen tegelijk gaat drukken. Voor de tweede maal kom ik terug als bubbel en ik probeer het spel voort te zetten. Weinig kans want ik laat mezelf uit de luchtbel zo het ravijn in storten, zo dood als een pier!

Het spel heeft nog geen twee minuten geduurd, dit is echt niets voor mij. Komen ze met de vraag of ik misschien Mario Kars wil spelen. Is dit een serieuze vraag of teek joe mamsie wederom in de meeling? Natuurlijk niet! Vanmiddag heb ik in een deuk gelegen toen de kids het aan het spelen waren, zie je een baby in een buggy als een razende het parcours afleggen, ik kwam niet meer bij. Het is duidelijk, dit soort snelle spelletjes zijn echt niets voor mij. Gelukkig sta ik met tennis nog als hoogste, ja twins zie mamsie daarin maar eens te verslaan!

Tot de volgende wonder

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen