zaterdag 29 december 2012

Online shoppen, i love it!

Welke vrouw vind het niet leuk om lekker te shoppen? Tegenwoordig heeft elke winkel wel een online shop en geloof het of niet, het is altijd spannend als je pakje binnen komt. Laat ik het komende jaar eens wat online shops onder de loep nemen, te beginnen bij Miss Etam. De navigatie is duidelijk te vinden, als eerste log ik in en krijg de nieuwsbrief. Op zich handig, zo krijg je de eerste nieuwtjes direct in je mailbox binnen. Ik begin bij de grote maten en kan daar kiezen uit verschillende items, wel zo handig als je op zoek bent naar bv een jurkje. Ik raak al meer verdiept in de site en klik wat leuks aan. Je ziet de foto in het groot en er staat duidelijk bij welke maten er nog voorradig zijn in welke gewenste kleur. Ik besluit een blauw jurkje te bestellen. Met een klik ligt het in je winkel mandje en we gaan door. Nou zit ik op het randje van de grote maten en wil nog wel eens snuffelen tussen de positie kleding en sommige broeken zitten gewoon heerlijk! Meestal zit mijn buik in de weg, en laat zo'n broek nou perfect om de benen aansluiten en de buik mooi wegwerken? Ik draag bijna nooit iets in mijn broek, dat legt de nadruk op mijn minst voordelige pluspunt. Ook hier is veel leuks te vinden, al moet ik er niet meer aan denken om nog zwanger te worden, ik wacht wel tot ik oma word. Ik duik de jeans eens in en zie daar vele soorten en modellen spijkerbroeken. Eerlijk gezegd draag ik bijna nooit een spijkerbroek mits hij lekker zit. Ik heb er vorig jaar een gekocht bij Miss Etam en die wordt me nu te groot. Hij zat zo lekker, lekkere pasvorm en qua lengte goed. Meestal zijn de broeken bij Miss Etam mij te kort, maar deze zat als gegoten! Binnenkort toch maar weer eens op zoek naar een kleiner maatje. Ik draag veel tuniekjes en daar draag ik een dikke panty of een legging onder. Op de site kwam ik een tregging tegen, ik had daar nog nooit van gehoord! Nu weet ik wat het is, een soepele broek die net iets luxer is dan een legging. Als ik het mis heb hoor ik dat natuurlijk graag!

Ik keek in mijn winkel mandje en daar zat alleen een jurkje in, ik wilde nog een jasje voor erbij. Bij de reguliere maten vond ik een bolero die er perfect op zou passen. Via het winkel mandje kan je afrekenen, via ideal, achteraf of je kan het ophalen in de dichtst bijzijnde Miss Etam winkel, dat is nog eens service! Aangezien ik weinig tijd had besloot ik het te laten bezorgen. Snel betaald via Ideal en het wachten kon beginnen. Via mail wordt je op de hoogte gehouden waar je bestelling is en binnen twee dagen had ik het in huis. Kijk op de foto, ik ben helemaal blij met mijn pauwblauwe jurkje en zwarte jasje! 

Tot de volgende wonder

vrijdag 28 december 2012

Ik ruik de vijftig...

Wie zal de eerste zijn die mij gaat feliciteren op facebook? Manlief was de eerste en zelfs vandaag druppelen er nog felicitaties binnen van degene die het vergeten waren. Als jullie nou denken dat ik gisteren vijftig ben geworden dan moet ik jullie teleur stellen, al zit ik er niet ver meer vanaf. Elk jaar wordt je weer wat ouder en die enkele jaren voel je niet. Tot je ineens de vijftig ruikt, dan merk je toch wel dat je lijf aan het veranderen is. Ineens zijn je hersens en lichaam vreemde van elkaar. Je denk dat je nog met gemak een radslag kan doen, wat voor enige jaren geleden nog best goed te doen was, wat ik nu bijvoorbeeld niet meer zou aandurven. Ooit kon ik de spagaat, ik denk dat ik nu na een poging bij de fysio beland of nog erger! In mijn hoofd draai ik nog met gemak een pirouette op spitsen, zou ik dat proberen dan lig ik gelijk zes weken in het gips! Nee het valt echt niet mee ouder worden, zeker niet als mijn lichaam niet meer goed communiceert met mijn gedachten. Ik kon met gemak op een paar hakken van twaalf cm rondlopen, nu lijk ik bambi op glad ijs! Nog maar te zwijgen van de gevoelloze tenen, blaren en kramp in de kuiten. Ineens krijg ik visioenen van nonnen schoenen en bloemetjes jurken OH HELP! Ik hoef alleen nog maar mijn haar te laten uitgroeien, permanentje erin en het is wachten op de 65+ pas... wat een naar vooruitzicht!

Niets is minder waar, het zijn de traumatische gedachten van velen die likken aan de vijftig. Wij rijpere vrouwen kunnen nog best door naar onze derde jeugd maar dan met iets meer klasse. De veel te hoge hakken verruilen we voor de lagere variant, de bloemen laten we gewoon bloeien in de tuin, wij kunnen ons nog best vertonen in een leren jurk. Grijs haar, dat is ook al geen trend meer dus kleuren we ons haar in wat sjiekere kleuren die onze senioren haarkleur goed doet maskeren, wat nou eruit zien als een grijs muisje! Vandaag liep ik met mijn oudste dochter te winkelen en ik moet zeggen dat ik er voor mijn leeftijd best nog goed geconsumeerd uit zie. Wat ik vandaag in het winkelcentrum heb zien lopen haalt bij lange na niet de vijftig en het was te treurig voor woorden! Broeken op hoog water, jassen te groot, kleuren die total niet bij elkaar passen en als toppunt iemand met sokken in sandalen... daar moest ik toch even om lachen, daar de goede man een bontmuts op had. Ik ging er in de winkelruiten steeds beter en jonger uitzien, tot mijn dochter benaderd werd door een man die een flyer uitdeelde aan haar van een oud en nieuw feestje. De zeepbel klapte, waarom kreeg ik er geen? Back to earth mamsie, de vijftig is al te ruiken...

Tot de volgende wonder

maandag 17 december 2012

Daar gaan we weer!

Zo'n week voor de kerst begint het al te kriebelen; kerst stress! Ik moet eerlijk bekennen dat er nog geen to do lijst op de tafel zwerft en dat komt eigenlijk door Ymke. Nou hoor ik jullie denken, who is Ymke? Dat is mijn galsteen met een doorsnee van drie centimeter en die irriteert mij enorm op dit moment. Zo'n twee weken geleden kreeg ik helse pijnen net onder de ribben en na een bezoekje aan de dokters post werd mij verteld dat het waarschijnlijk galstenen zijn. Enfin, na een injectie diclofenac zag ik de wereld aan als een doedelzak maar de pijn was weg. Ik zou fluitend naar buiten gaan, ik proberen om te fluiten maar geen geluid. Om een lang verhaal kort te maken heb ik vandaag een afspraak gemaakt bij Dr. Oei en moet er eerst bloed geprikt worden. Laat ze please mijn aderen kunnen vinden, meestal ben ik na het prikken bont en blauw. Op zich best snel, ik kan donderdag a.s. al terecht. Of ik nog dit jaar geholpen word is nog de vraag al hoop ik van wel.

Dat alles heeft mij een beetje in een roes doen dolen en dan vergeet je dat er onder de kerstboom nog niets ligt wat maar de vorm heeft van en pakje. De tweeling kijkt steeds moeilijker en de hoop op een groot pak sneeuw op kerstavond blijft ook uit als we Helga van Leur moeten geloven. Maar mamsie laat zich niet uit het veld slaan, ik heb a.s. vrijdag, zondag en maandag nog, stellen we het uitpakken van de kado's gewoon een dagje uit. Dit viel niet in goede aarde binnen het Bonagezinnetje, maar de kado ideetjes borrelen in mijn koppie. Op de één en twintigste is het traditie dat we hapjesdag houden, het is dan de langste nacht en vieren wij gezellig het Julfeest, ik kijk er nu al naar uit. Buiten het feit dat ik nog op pakjesjacht moet is het misschien ook handig wat we tweede kerstdag op het menu gaan zetten. Zoals gebruikelijk gaan wij heerlijk gourmetten/steengrillen en uiteraard mogen de stoofperen niet ontbreken voor bij het toetje. Dat wordt een boodschappenlijst maken en deze op het juiste tijdstip afwerken. Veel kan ik van te voren al in huis halen, dat gaat de vriezer in en de verse spullen haal ik maandag wel. Ik heb er ondanks Ymke heel veel zin in, de pijnstillers zijn al in huis. Natuurlijk ga ik smokkelen met het eten, ik neem voor het eten gewoon een pijnstiller in en neem mijn glaasje cola light on the rocks om met het gezin, familie e vrienden te toasten op een geweldig 2013!

Tot de volgende wonder

woensdag 12 december 2012

Doe mij een vissie

Vandaag kreeg ik een whatsapp van manlief; 'Nou... hou je vast! Ik heb toch lichte vorm van botontkalking. Ik moet wekelijks een pilletje slikken dat tevens helpt helpt tegen vitamine D tekort. Over een jaar terug komen voor controle en bloed laten prikken. Dus... valt mee. Ow enne.. ik mag vette vis eten en roomboter LOL. Oorzaak bla bla...'. Ik app hem terug dat er nog makreel in de koelkast ligt en dat hij die kan pakken. Wetende dat manlief lekker van de makreel kan smullen neem ik in mijn pauze 2 bruine broodjes met fricandeau. 

Bij thuiskomst vraag ik of de makreel gesmaakt heeft. 'Gesmaakt??? Wil je me dood hebben ofzo?' Verbaasd kijk ik hem aan, 'jou dood hebben, egniet!' Manlief vond de makreel van de week in de koelkast in verre staat van ontbinding, lag hij er dan al zolang in? Naar mijn weten had ik hem van de week gekocht, dus niet. De dagen gaan wel snel voorbij zeg, maar manlief was nog niet over de schok heen. 'Toen ik het papiertje van de week open deed riepen de maden mag het licht uit! En dat wil jij mij te eten geven? Mooie echtgenoot ben jij met je vissie!' 'Ik wilde alleen maar helpen' zeg ik nog voordat ik in een lachsalvo schiet. Jawel, die man van mij heeft humor! Als troost mag Sabina elke week een vette haring meenemen van haar werk. 'Smeer maar een paar witte bammen met roomboter en mik daar je haring maar op schat, wat een dieet!'

Tot de volgende wonder

maandag 26 november 2012

Kom maar door


Rond deze tijd zijn er vele mensen
die struinen werkelijk alles af
Ze hebben allen wel wat te wensen
shoppen is dan echt geen straf

In huize Beauluna hoor ik steeds vaker
'zullen we dit kopen voor onder de boom?'
Daarvan krijg ik weer een hersenkraker
hoe ga ik dit bekostigen voor dochter, lief en zoon?

Om nog maar te zwijgen over wat we gaan eten
dat is ook elk jaar weer een terugkerend probleem
Moet ik jullie dat nu al laten weten?
als je zo door blijft zeuren wordt het een winterpeen!

Dit jaar gaan we eens flink budgetteren
we moeten toch ergens de kosten weten te drukken
Marktplaats heeft 2e hands schoenen en kleren
ja Sint, daar kan je nog rake vruchten plukken!

Waar zijn de gezellige avondjes zonder tv
met een glaasje ranja en chips uit de zak
Ook niet even mail checken op telefoon of pc
terwijl ik voor bij de koffie een appeltaartje bak.

Mijn wishlist voor het komend jaar
is dat ik een ieder veel gezondheid wens
met al die dure kado's ben ik wel klaar
ik trek mijn eigen virtuele grens...

woensdag 14 november 2012

Sinterklaas was gul


Zaterdag komt hij weer aan gevaren
met zijn schuit vol pakjes en zijn Pieten
Mogen we weer fijn drie weken etalages staren
met deze crisis zie ik mezelf niet genieten

Is de Sint nog wel politiek correct
nu men geen euro uit kan geven
De heren politici hebben mijn euro's uitgerekt
waar zijn onze kado's gebleven?

Dit jaar geen pepernoot te vinden
in één of andere hoek
Bij aankomst al huilende kindren
want... de euro´s zijn zoek

Mocht je toch nog iets kunnen vinden
wat budgettair verantwoordelijk is
Denk dan even aan mijn kindren
want zij willen wel boter bij de vis!

Dank u Samsom en Rutte
dat u dit kinderfeest heeft weten te verstieren
Zelfs met Kerst zal ik met de centen moeten k*tten
en dat om uw schatkist te plezieren!

Tot de volgende wonder

maandag 5 november 2012

Samsung Galaxy Note 2; eindconclusie

Wat zijn die twee weken voorbij gevlogen zeg, zeker als je iedere vrije minuut bezig bent om je nieuwe ‘speeltje’ uit te testen. Tot op heden had ik geen tot weinig ervaring met een android toestel, best spannend dus. Vanaf het moment dat ik de Samsung Galaxy Note 2 in handen had ben ik erin gaan spitten. Niet met van die boekjes hoe alles werkt, nee cold turkey; dus in de blind doen wat er staat. Ik moet zeggen dat ik nog nooit zoveel heb geleerd over een toestel vergeleken met mijn voorgaande mobieltjes. Wat zijn nou de voordelen van de Note 2? Teveel om op te noemen! Zijn er dan ook nadelen, hoor ik jullie zeggen, ja, al zijn die te verwaarlozen.

Laat ik maar eens beginnen met de pluspunten van de Samsung Galaxy Note2:
-    Facebook, twitter, Gmail werken gemakkelijk via een app
-    Gemakkelijk door video en foto bestanden bladeren, verschillende lay-outs
-    Snel internet dus snel surfen (enorm pluspunt)
-   Toestel is groot maar niet zwaar. Met mijn lange vingers kan ik gemakkelijk het toestel bedienen
-    Tegelijkertijd je mail checken en op facebook je berichten lezen in één scherm
-    Snelle navigatie balk aan de linkerkant
-    Accu gaat lang mee, met gemak de hele dag na intensief gebruik
-    Geweldige camera, maakt mooie foto´s en op te slaan in verschillende grootten
-    Videocamera super, mooi beeld door het grote scherm
-    Uitzending terug kijken geen probleem, goed te doen
-    S-pen; vele mogelijkheden, o.a. snel notitie maken tijdens telefoon gesprek
-    Veel leuke apps via play store, die goed werken
-    Boek lezen is geen probleem, groot scherm
-    Extra opslagruimte via dropbox, erg handig om je foto´s op te slaan
-   Heldere navigatie door je toestel, ik vind alles snel en na twee weken lijkt het alsof ik hem al jaren in bezit heb

Dan zijn er nog de min punten:
-   Als je het toestel draait veeg je snel over de basistoets en kom je op de vorige pagina,      gebeurd mij vaak
-   Oortjes die erbij geleverd zijn blijven niet goed in de oren zitten en ze voelen onprettig aan. Er zitten reserve beschermhoesjes bij de oortje, ik heb ze alle drie getest en er zit 1 setje bij die mij redelijk bevallen
    
    Over het algemeen kan ik zeggen dat de Note 2 een geweldig toestel is voor zowel privé als zakelijk gebruik. Er zitten nog veel meer functies op die ik nog niet geprobeerd heb, daar ga ik me de komende tijd eens lekker in verdiepen. Ik vond het een super leuke ervaring om de Note 2 te mogen testen. Via twitter kan je veel terug lezen over het toestel onder de #becreativenl. Ik heb er veel aan gehad, zeker als ik ergens niet uit kwam. Ook Samsung wil ik bedanken voor de mogelijkheid die ik heb gekregen om de Note 2 te mogen testen. Het zal jullie niet verbazen dat er in mijn vriendenkring velen zullen gaan kiezen voor de Note 2. Iedereen heeft hem mogen bekijken, velen vonden hem groot al lag hij wel goed in de hand. Vanaf nu mag ik de blije bezitter zijn van een Samsung Galaxy Note 2 en daarmee maak ik indirect mijn dochter weer blij. Over een paar maanden mag ik mijn contract verlengen en jullie raden vast wel wat zij voor een toestel neemt… een Samsung natuurlijk!

Tot de volgende wonder

zaterdag 3 november 2012

Tot nu toe

Na week één ben ik in week twee de fotobewerkings apps maar eens gaan uitvogelen. In de play store vindt je genoeg van dit spul. 
Sommige apps daar kon je niet zoveel mee, al heb ik een paar favorieten. Pixlr O Matic is top! Je kan daar werken in laagjes. Na drie lagen heb je een apart resultaat waar een prof soms uren mee zoet is in een Photoshop. Natuurlijk is het niet te vergelijken, al kan je hiermee je snapshots net iets meer dimensie geven dan ze in eerste instantie zijn. Zo kwam onze Jeweetwelkater Dinges binnen met een halve vlek in de vorm van een snor. Dat vraagt om een klein testje dacht ik. Als eerste heb ik de foto bewerkt in Pixlr O Matic, daarna in Photo editor heb ik de andere helft van de snot erbij getekend met de S pen. Zie hier het resultaat van nog geen vijf minuten stoeien met de Samsung Galaxy Note2. Het was even zoeken waar alle foto´s van de verschillende bewerkings programma´s stonden. Ik heb het nu ingesteld dat alle foto´s netjes in mapjes in de gallerij komen te staan, wel zo handig anders zoek je je een ongeluk. Vandaag heb ik Photo collage gevonden. Leuke app om de foto´s in een frame te zetten of in een mooie collage. Als je bijvoorbeeld één foto in drie vlakjes plaatst lijkt het toch weer één foto. Hier had ik even meer  tijd voor nodig, het vergt enige precisie. 

Voor de verveel momentjes is er de app ´Vinger gezicht´, TE grappig om te doen en na het maken van mijn eerste vinger poppetje kwam ik niet meer bij. Ik zou zeggen een geweldige app voor de dip-verveel momenten. Je maakt een foto van je vinger, laad hem in het programma en versieren maar! Legio aan mogelijkheden. Morgen maar eens proberen of ik een bruidspaar kan maken. 

Ik kan nog uren vertellen over de verschillende apps, mijn omgeving is de testfase wel beu. ´Daar komt ze weer met haar Note veel te groot!´ Toch heb ik velen Samsung bellers wat wijzer kunnen maken, zo ook voor de panorama functie. Helemaal het einde! Je hoeft niet meer tegen een grote groep te zeggen; '' schik eens in, de buitenste passen er net niet op´. Ik kwam hem tegen in de standaard foto app die al op de telefoon staan. Je gaat naar het welbekende wieltje, dan naar fotostand en hoppa een legio aan mogelijkheden, waaronder ook de panorama stand. Ik heb nog een app die ik moet proberen, morgen maar eens uitvogelen hoe dat werkt. 


Jullie zien, ik ben volop bezig met mijn Note 2. Als ik dan lees dat sommige een wel twee dagen kunnen doen met hun batterij dan denk ik... wat doe ik verkeerd, of zit ik er teveel mee te vogelen. Het laatste is waar, vandaag had ik nog 71% batterij over, die heb ik vanavond wel weer opgebruikt, wees maar niet bang!

Tot te volgende wonder

maandag 29 oktober 2012

Here we GO

Een nieuwe dag in nu een leeg huis. Hier en daar heeft een kat zich op een kussen of tas genesteld en de kachel staat lekker te soezen op een temperatuur van 21 graden. De kinderen zijn weer naar school, de oudste en manlief zijn druk op de werkvloer, tijd om in alle rust eens met mijn Note te gaan vogelen. Als eerste maar eens bekijken welke reacties ik heb mogen ontvangen via Facebook en Twitter. Ik lees mijn mailberichten door en schenk mezelf nog maar eens een kop thee in, wat een genot! Vervolgens kom ik bij alle apps en begin die maar eens uit te vinden. Samsung Go is de eerste die ik open klik. Zoals te zien op de afbeelding links kan je met het rad draaien naar de gewenste app. Krantje lezen maar doen, erg handig! Ik besluit er een screenshot van te maken, schijnt met de S pen niet al te moeilijk te zijn. Zo gezegd zo gemaakt, maar waar vind ik de screenshot dan terug? Na wat zoeken heb ik hem gevonden en mik er een tweet uit met foto. Tot op heden ben ik nog geen minpunten tegen gekomen, alle apps in handbereik en snel internet. De batterij gaat lang mee, gisteren heb ik hem voor het eerst leeg gekregen. Daar heb ik dan ook flink mijn best voor moeten doen. Van 's morgens tot 's avonds laat spelletjes gepeeld, foto's en filmpjes gemaakt en bewerkt, mezelf vastgeplakt op twitter, om de nodige berichtjes te hebben geliked op facebook. Een week geleden deed ik weinig tot niets met mijn mobiel omdat het trage ding mij steeds in de steek liet. Zelfs een telefoon gesprek opnemen was soms zo dramatisch dat ik hem het liefst tegen de muur wilde gooien.

Na een week testen ben ik meer dan tevreden over de Samsung Galaxy Note 2. Nog één week testen, ik zou nog graag willen weten hoe ik een presentatie kan geven met de Note2, suggesties zijn meer dan welkom. Het is nu of ik een Koreaans boek in handen heb terwijl ik de taal niet lees. Als iemand mij op weg kan helpen (wat vast wel gaat gebeuren als #becreativenl testers mijn blogje hebben gelezen) dan kan ik weer verder met ontdekken van dit toestel. Ik ga me maar eens druk maken voor wie ik die presentatie ga houden...

Tot de volgende wonder

zondag 28 oktober 2012

Griezelig stil...

Vandaag toch maar bloggen vanaf mijn lappie, met mijn autistische neigingen wil ik toch wel zelf de lay-out kunnen invullen zoals jullie die van mij gewent zijn. Gisteren ging het Bona gezinnetje een dagje richting de Flevopolder, alwaar wij een gezellig dagje in Walibi hebben rond gelopen. Toen mijn oudste moppie vroeg of ik mee ging naar Fright Night kon ik niet weigeren. Nog blijer waren de koppies van de tweeling, ja nu kon ik niet terug en eigenlijk wilde ik dat niet. Mooie dag om mijn Samsung Galaxy Note 2 te testen op film en foto capaciteiten. Laat ik dit zeggen, de vruchtjes hebben alle achtbanen getest en mamsie haar Note2, wat een beeld! Velen vinden de Note2 groot en dat is hij ook. Maar om nou te zeggen dat hij TE groot is, ik heb er geen moeite mee. Sterker nog, ik kan zonder bril een bericht tikken zonder al teveel fouten. De enkele fouten die ik maak zijn te versloffen. Bij mijn oude mobiel moest je een cursus inktvip hebben gevolgd wilde je mijn berichten kunnen lezen, dramatisch! Nee, mij hoor je niet klagen over de comfortabele grootte van de Note2. De foto's die je maakt zijn haarscherp bij daglicht. Bij nacht is hij met flits geweldig, al moet je geen tegenlicht hebben. Ik moet zegen dat er bij toeval een mooi plaatje uit voort komt, dat is eigenlijk te verwaarlozen. Dan de film capaciteiten, overweldigend beeld, scherp en zelfs het geluid goed. Zijn er onder mijn bloglezers fanatieke achtbaan gangers? Als ik zeg El Condor, dan gaan jullie gillen van genot, ik niet kan ik jullie melden. Met geen ME peloton krijg je mij erin! Al heb je nog zo'n leuk bekkie, kan je een grasmaaier verkopen aan een flatbewoner tien hoog en bied je mij je jaarsalaris... twijfelgevalletje, dan nog ga ik er niet in. Zoonlief ging wel met Dex, als zijn coupe nog maar in model zit na de rit. Natuurlijk heb ik dit gefilmd en wat een scherp beeld. Ik heb de film bewerkt met een app en daar is hij wat minder van kwaliteit geworden. Heeft ook te maken met het thema; Halloween leek mij wel gepast. Je kunt het filmpje zonder enige bewerking HIER bekijken. Helaas kon ik niet de hele dag op internet, door de drukte was er na één uur geen tot weinig bereik, dus weinig #becreativenl vanuit Walibi. 

Buiten dat ik de hele dag met mijn mobiel in mijn handen heb gelopen, hebben we ook enorm genoten van de dag. We waren er al vroeg, om half elf zaten we bovenin het reuzenrad. Nou ben ik een bange poeperd als het om hoogte gaat, ik word al misselijk als ik op een krant sta. Bij ronde twee zei de dame bij de knoppen dat ze ons bovenin wel even stil kon zetten om een foto te maken... SLIK! Pfeuw, de foto in één keer gelukt en nu naar beneden met dat rad! De kids zijn lekker de achtbanen in gegaan en mamsie werd al misselijk in de sombrero's. Het zonnetje scheen dus opperde Sabina dat we de Pyrahna wel in konden gaan. Als we nat zouden worden konden we drogen in de zon. Lekkere vooruitzichten, loop je daar met een zeiknatte reet. 'Nou ik mag hopen dat jij de enige bent die met een bevroren hol door het park mag wandelen!' waren mijn woorden. En zo geschiedde, ik natte ogen en Sabina een natte kont. Om Sanne een goede dag te gunnen hadden we een rolstoel geregeld, prima voor degene die moe was en voor de tassen proviand. Omkomen van de honger zouden we niet en genoeg pakjes drinken om de zooi weg te spoelen. Tot een uur of één konden we overal in zonder al te lang te moeten wachten, daar hadden we goed aan gedaan. Om kwart over vijf zijn we richting het eerste spookhuis gegaan, fight nights kom maar op! Daar ging de deur van de Villa open, we wisten niet wat we ervan moesten verwachten. Staan we daar in de rij, gaat het eerste groepje richting het huis, hoor ik achter de schermen een kettingzaag aan gaan. Die werd binnen een nanoseconde overstemd door een gegil! Rennende bontkragen op Uggs wisten niet waar ze het zoeken moesten, de handtasjes vlogen nog net niet door de lucht. Komt scary Arie om de hoek, heel die rij in de wave, dan kom je toch niet meer bij. Enfin, wij mogen richting het huis, rolstoel geparkeerd en daar gaan we dan. Loopt er achter mij een stoere bink in gezelschap van drie angstige meiden. 'Blijf maar bij mij hoor, ik ben niet bang!' zegt de stoere held. Ik hoor dit aan en draai me om en zeg 'BOE!' Hij hing bijna in het plafond, dat noemt zich een stoere begeleider? Ik loop dat huis in, Dex, Sytse (met Meneer Banaan), Sabina en Sanne lopen voor mij en ik hoor alleen maar gillen. Uit onverwachte hoeken en gaten schiet er van alles voor je langs, geweldig! Tot het moment dat Sanne met het haar vast zit aan een gordijntje. Ze roept haar zus en die probeert haar mee te trekken naar een volgende kamer. 'Sab ik zit vast!' roept ze, al heeft Sab dit niet gehoord met al dat gegil. Ik zie haar vast zitten en probeer het haakje uit het haar te wurmen, gelukkig kwam daar onze redding, een zaklamp scheen ons bij en we konden weer verder. We lopen verder en ik schiet alleen maar in de lach, mijn oren fluiten nog van dat gegil. Overal kwamen die engerts uit hoeken en gaten schieten en van de schrik ga ik lachen. Sytse en Dex gilde steeds, 'pas op, wij hebben een banaan' wat op zich al hilarisch was. Op naar Eddy's Funhouse, waar begint de rij? Hier... o nee, hier dan? Dat wordt wachten geblazen en wij werden vermaakt door vele enge figuren die met scheppen, kettingzagen en ander spul ons de stuipen om het lijf wilde jagen, wat bij velen een gegil teweeg bracht. Eénmaal binnen bij Eddy's Funhouse was de rij nog lang, heel lang. Worden we aangesproken door een beveiliger die ons vertelde dat we met de rolstoel niet het huis in konden. Ja leuk, maar Sanne gaat dit niet trekken dus mochten we via de VIP ingang het huis in. Deze was echt geweldig, veel onverwachte momenten en spectaculaire grappen. De acteurs waren prachtig geschminkt in een prachtige omgeving, ik heb echt genoten. Om half tien zijn we richting huis gegaan, geen file op het parkeer terrein en geen file richting huis. Om half twaalf lag ik heerlijk onder de wol en ik ben heerlijk in slaap gevallen. Of ik nachtmerries heb gehad? Geen idee, mamsie was te moe om te dromen...

Tot een volgende wonder  







Compilatie Walibi Fright Nights 2012 #becreativenl

donderdag 25 oktober 2012

HUH? Ehm...

Daar gaan we dan, mijn eerste blog vanaf de #note2.  Op zich moet dat niet veel uit maken, waren het niet dat ik dit toch moet proberen. Aangezien lappie het niet doet moet ik wel, al is het net of ik voor het eerst een blog schrijf. Vandaag heb ik weinig tijd gehad, als eigen baas van een gezin moet je nou eenmaal prioriteiten stelken. De leerlingen op school hebben me in een te rap tempo even wijzer gemaakt.  Helaas ging het zo snel dat ik thuis maar verder gegaan ben. Ik moet zeggen dat ik leuke apps heb bemachtigd waar ik de komende tijd maar eens in duik. Het vervormen van koppies, foto omzetten in tekening en zo meer. Al met al is het weer eeb #becreativenl dagje geweest met de #note2,  nu nog zien hoe ik erachter kom hoe ik screenshots kan plaatsen... heb er vast overheen gekeken.

Tot de volgende wonder


woensdag 24 oktober 2012

Leuke speledingetjes

Vandaag weer nieuwe dingetjes ontdekt met de Samsung Galaxy Notell en echt, ik word steeds enthousiaster! Ik ben heel benieuwd wat ik met de S pen allemaal kan uitvogelen, het begin is er. Zo ben ik erachter gekomen dat je een screenshot kan maken, door met de S pen op het beeld te staan en dan de pen indrukken aan de zijkant van de pen. Ja leuk, maar waar kan ik die dan terug vinden. Je gaat naar mijn bestanden en daar staat hij onder pictures, hoe handig is dit! Nog leuker om een persoonlijke verjaardagskaart te maken voor Caroline en Mariëlla. Dan nog iets leuks, als ik de pen eruit haal dan plopt er een notitievlak naar boven waar je snelle berichtjes neer kan zetten, ook als je aan de telefoon bent. Hoe vaak komt het niet voor dat je tijdens een gesprek iets moet noteren en in het hele huis is geen pen te vinden, om over een stukje papier maar te zwijgen. Geen probleem meer voor mij, I LOVE IT! Uiteraard is dit nog maar een fractie van wat je allemaal met de pen kan doen, genoeg uitdagingen de komende tijd.

Dan nog de spelletjes die iedereen om je heen speelt, ik kon daar nooit aan deelnemen omdat Nokia geen android toestel is. Het is me nu wel duidelijk dat de meeste vrienden al aardig overweg kunnen met Ruzzel en Songpop, ik bak er nog niet zoveel van. Ook deze vaardigheid moet ik nog even onder de knie krijgen, dus be prepared lieve vrienden, i am hooked on the note 2! 

Tot de volgende wonder

dinsdag 23 oktober 2012

Be creative

Zoals jullie weten mag ik de komende twee weken gaan stoeien met de nieuwe Samsung Galaxy Note 2, dat gaat een hele uitdaging worden. Als trouwe nokia aanhanger ben ik overgestapt naar een Samsung toestel en dat met dank aan de tegekke facebook actie, alwaar ze mensen zochten om het toestel te testen. Niet om er een geweldige review over te schrijven, ik mag mijn bevindingen met jullie delen. Vanaf vandaag zal ik beginnen met de eerste indruk. Als 'doener' negeer ik de beschrijving, jawel ik stap er blindelings in. Het begon al goed, na het uitpakken was het even puzzelen hoe ik de batterij en kaartjes erin moest krijgen. Gelukkig was daar zoonlief die dit voor me gedaan heeft en ik kon aan de gang. Zie je het voor je, 4 hongerige kindertjes en manlief die zich afvroegen of ik nog wist hoe het gasfornuis werkte. Jullie snappen natuurlijk dat ik even geen trek had in een culinair hoogstandje dus werd er een maaltijd op tafel gezet die in delen kwam. Eerst de groenten, toen de gebakken aardappelen en het vlees was daarna gaar, mijn welgemeende excuus aan het gezin en voor het begrip. Snel heb ik mijn google account erop gezet en ik kon aan de gang. 

Als eerste moesten er wat apps op komen, zonder mail en facebook overleef ik het niet. Toen tweetdeck en wonder boven wonder ging dit rap en zeer gemakkelijk. Mijn eerste foto staat hier als afbeelding en die is gelijk op facebook en twitter verschenen, yesss ook dat is gelukt. Natuurlijk heb ik weer dingen fout gedaan, toen ik mijn agenda bekeek schrok ik me gek! Staan daar alle verjaardagen, evenementen etc. die ook op mijn facebook staan. Ja ho eens even, dat lees ik wel op facebook en dat moet niet in mijn agenda! Na even zoeken kon je dit uit zetten en begin ik te zoeken naar mijn agenda items... snert die staan nog op mijn oude mobiel, die moet ik nog even overzetten. Dan de S pen, als ik hem eruit haal plopt er gelijk een notitescherm op, das handig! Maar nu komt het, wil ik gaan bellen zie ik me toch een contacten erin staan, die ken ik niet allemaal en zie dat ik weer alles van facebook ertussen heb staan. Hoe ik dat moet uitschakelen is nog een puzzel maar daar kom ik vast wel uit. 

Dan nog iets over het formaat, hij is vrij groot maar ligt toch lekker in de hand. Misschien komt het dat ik grote handen heb, ik vind het niet storend. Hij is echt heel ligt en past gewoon in mijn broekzak. Dan nog een leuke app Zedge, hier kan je free ringtones vandaan halen. Zelfs Youtube kan ik nu met gemak kijken. Als ik even terug ga naar het tijdperk van de Nokia dan is dat een wereld van verschil. De note 2 is razend snel, ik kan met recht zeggen dat mijn eerste indruk echt verbluffend is en dan ken ik nog niet 1% van wat hij allemaal nog meer kan! Dat worden twee hele #becreativenl weken kan ik je zeggen. Ik durf te wedden dat ik meer tijd nodig heb om hem helemaal te kennen, dat komt helemaal voor elkaar!

Tot de volgende wonder

donderdag 18 oktober 2012

In de testfase

Zie ik van de week een facebook berichtje in mijn timeline voorbij komen; Gezocht 2 Samsung Mob!lers! Nieuwsgierig als ik ben druk ik op de link en vul in wat er gevraagd wordt. Nog even verzenden en wie weet heb ik eens geluk. Vanavond kwam ik thuis en begon mijn mailbox door te spitten. Normaal kan ik deze snel bijwerken op mijn mobiel al is dat al even geleden dat ik het voor elkaar heb gekregen. Elke dag heb ik wel een andere frustrerende actie van mijn huidige mobiel dus opschonen gebeurd via mijn laptop... als ik daar de kans toe krijg. Mijn oog valt op een mailtje en ik open hem. Aandachtig lees ik het verhaal en ik ga nogmaals lezen. Dit kan toch niet waar zijn, ben ik echt uitgekozen als test mob!ler van een Samsung Galaxy Note ll??? Of ik voor 21 oktober a.s. wil reageren. In wilde paniek zoek ik de beantwoord knop, weigert mijn muis weer eens dienst! Zul je altijd zien dat er van alles mis gaat, al zou ik wel heel graag deze te gekke Note willen testen! 

Ik hoor jullie denken; Syl je hebt je laten tillen, je bent erin gestonken, het is allemaal een grote grap! Natuurlijk ben je sceptisch als dit je wordt aangeboden, al ben en blijf ik een positief mens die een glas altijd half vol ziet. Nee, ik blaas alle negativiteit weg en maandag gaan ze mij gewoon de Galaxy Note ll toesturen die ik dan twee weken mag gaan testen. Er gaat de komende tijd veel gefilmd, gefotografeerd en geblogd worden vanaf een Note ll en jullie weten dat ik altijd mijn eerlijke mening vertel. Mijn jongste zoon kreeg al vlammetjes in zijn ogen en vroeg me of ik zijn hulp misschien nodig had, want mamsie is A technisch snapt toch allemaal niets van apps en digitaal verkeer. Jammer joh, ik snap het wel alleen heb ik op dit moment niet de juiste middelen om überhaupt mijn facebook te openen, laat staan een tweet te plaatsen! Om nog even terug te komen op het mailtje, na de twee weken van testen mag ik de Samsung Galaxy Note ll houden... is dat niet lief? Kan ik eindelijk mijn huidige mobiel opsturen naar Afrika, zouden ze daar nog communiceren met trommels? Ik blijf #becreativenl 

Tot de volgende wonder 

maandag 15 oktober 2012

Mag ik u blij maken?

Heb ik weer, 17:31 uur op mijn mobiel en een privé nummer die mij belt. Dat zegt eigenlijk al genoeg en meestal druk ik die weg. Aangezien ik wel zin heb in een gesprek neem ik op en ja hoor, ergens uit een echoput krijg ik te horen dat ik de gelukkige winnaar ben van... ja dat laatste kon ik niet echt verstaan, al klonk hij erg schattig. Ik vraag hem vriendelijk met wie ik spreek want hij is echt niet te verstaan. Toen werd het leuk, de articulatie gaat op full speed; 'U spreekt met ... en ik mag u blij maken met...' Ik moest hem weer teleurstellen want het leek wel of hij uit Oz belde als de blikken man. Ja nu begreep hij het en stopte volgens mij de mic van zijn headset in zijn mond. 'Ben ik zo beter te verstaan Mevroooouuuw?' Ehm... ik heb maar ja gezegd, om hem nogmaals te laten herhalen zou wel al te doorzichtig zijn. 'Nou vertel, waar ga jij me blij mee maken' zeg ik tegen de jongeman. Ik krijg wederom wat cryptische kreten in mijn oor geslingerd en toen kwam het. Hij mocht mij een gratis hobby pakket aanbieden.  'Doet u de hobby met uw handen of met de computer?' Is dit een serieuze vraag, 'met beiden' zeg ik hem. 'Dan kunt u uit het volgende kiezen Mevrooouuuw; En foto pakket, haken of breien pakket, creatief kaarten maken, tarot kaarten lezen... waar maak ik u blij mee Mevrooouuuw?' Ik krab eens achter mijn oor en kan er geen pindakaas van maken. 'Kunt u dat nogmaals herhalen want ik verstond de helft maar. Creatief tarot kaarten maken?' Hij begint weer van voor af aan het hele rijtje op te noemen met een overdreven articulatie dat zelfs een doofstomme het nog heeft begrepen. 'Je maakt me eigenlijk helemaal niet blij met dat rijtje' zeg ik de jongeman, want ik vind het allemaal niets'. 'Maar wat vind u dan van haken of breien Mevrooouuuw?' probeert hij alsnog. 'Dat is meer iets voor oma's en zo oud ben ik ook weer niet' zeg ik hem. 'Fotografie dan iets voor u?' En zonder te ademen gaat hij het verhaal over een foto pakket vertellen, dat ik er hele leuke plaatjes mee kan bewerken, dat ik wel vijf en zeventig foto's GRATIS kan laten afdrukken ter waarde van acht euro vijf en zeventig, 'wat vind u daarvan Mevrooouuuw?' 

Nou deze Merooouuuw heeft een heel leuk telefoon gesprek gehad en daar was de jongeman het helemaal mee eens. Ik heb denk ik wel zijn target om zeep geholpen want hij heeft me niets kunnen verkopen. Ik zei hem nog wel dat als hij me echt blij had willen maken, hij had moeten bellen dat ik een nieuwe mobiel gewonnen heb. Als dat gebeurd dan mag hij me op zeker weer terug bellen. Hopelijk is hij dan beter te verstaan.

Tot de volgende wonder

maandag 8 oktober 2012

Wat eten we vandaag?

Elke dag is het de taak van "meestal' de moeder om een voedzame maaltijd op tafel te serveren. Nog mooier is het als deze dan ook smakelijk wordt genuttigd door het gehele gezin. Helaas is dat een onmogelijke taak, zeker als je te maken hebt met 6 hongerige magen en die staan niet altijd op elkaar afgestemd. Onze oudste belt me elke avond uit haar werk op met de vraag; 'wat eten we?' Aan haar reactie is wel te merken of het naar het bekkie staat of dat ze toch verkiest om haar diner bij de Mac Drek te halen, zoals wij het sjieke restaurant met de gouden bogen wel vaker noemen. Dan komt de knul daaronder die wel zin heeft in een gezonde Hollandsche prak, om nog maar over onze tweeling te zwijgen. Onze tweeling heeft niet elkaars smaakpapillen, de één lust alleen maar kip en de ander is net een kliko, als het maar warm en veel is. Kortom, wat eten we vandaag nu weer?

Nou zit mamsie vaak in de experimentele fase en probeert hier en daar wel eens wat uit. Ik herinner me ooit mijn poging tot het maken van een smakelijke lasagne  althans, dat moest het worden. Niets is minder waar. Ik stond weer eens voor de schappen en bedacht me dat we nog niets op het menu hadden staan. Daar vond ik een zakje kruiden voor lasagne  laat ik dat eens gaan proberen. Ik koop alle spullen die ik ervoor nodig had en bij thuiskomst liep het water me al uit de mondhoeken. Driftig sta ik te roeren in de pan en zie dat de hele zooi in de oven moet. Snel verwarm ik de oven voor en begin met het scheppen van alle ingrediënten in een ovenschaal. Het gehakt mengsel lijkt me wat aan de dunne kant, het zal wel zo horen. De bladen gaan erop en wederom stort ik nog zo'n mengsel braaksel, wat overigens wel lekker rook, over de bladen. Als de schaal vol is gaat er nog wat geraspte Parmezaanse kaas overheen en nu maar hopen dat het goed gaat. Nadat het belletje van de oven gaat is het tijd om de schaal eruit te halen. De borden staan al te wachten op het lekkers wat gaat komen en ik start met het opscheppen van de lasagne .. of wat er voor door mocht gaan. Het leek voor geen meter op het smakelijke plaatje van het zakje. Tijdens het opscheppen kwam ik niet eens door de bladen heen en de drap trok een spoor van de schaal, over het aanrecht naar de smachtende borden die klaar stonden. Het leek meer op aangebrande tomatensoep met karton en zo smaakte het ook. Nee lieve bloglezers, dit was niet voor herhaling vatbaar. Jaren later maakt mijn oudste vruchtje wel de lasagne hoe het bedoelt is, al vind ik er nog steeds niet weg te werken. Zou dat de nasmaak zijn van mijn eigen probeersel ooit?

Tot de volgende wonder

maandag 27 augustus 2012

Jij bent de liefde van mijn leven

'Lieverd, Sas gaat zo de uitslag bekent maken van de download actie!' Daar had ik de volle aandacht van mijn (v)echtgenoot te pakken. Gebeurd niet vaak dat zijn oren direct op stokjes staan en hij opende zijn facebook. 'Verdomd, je hebt gelijk. Het zal mij benieuwen of we er tussen zitten, lijkt me echt geweldig om dit mee te maken.' Hij was niet de enige die heeft meegedaan en dan is het afwachten of je erbij kan zijn. Ik had het iedereen gegund maar ons ook. 'De namen staan online!' en manlief begint als een razende te lezen. Hij ziet er wel Mike en Marie Claire tussen staan en leest gewoon over zijn eigen naam heen. 'Je staat er ook tussen lief, moet je niet werken die dag?' "NEE! Ik zorg wel dat ik vrij ben' krijg ik als antwoord... duidelijke taal dus.

Gisteren was het dan zover, de langverwachte BBQ bij Sasja Brouwers. Nou hoor ik jullie denken lieve bloglezertjes, WTF is Sasja Brouwers? Eigenlijk moet je je diep schamen als je dat niet weet, maar mocht je  leven zonder tv, radio of social media wil ik jullie wel even helpen. Sasja is een geweldige zangeres met het hart op de juiste plaats. Zij wil heel graag doorbreken en geeft zoveel terug aan haar fans. Zij kan niet zonder fans en als dank heeft ze deze actie bedacht, allemaal voor haar trouwe fans. Wat was het een feest, het vlees was heerlijk, dank je Freek Meijer, de foto's van Dennis Koopman hebben we al mogen bewonderen (zie ook foto in deze blog) en als het goed is komt er ook nog een compilatie in bewegend materiaal van tzt. Al met al een TOP dag gehad en ik wil namens manlief en mezelf Sasja en Eric enorm bedanken voor de gezelligheid en hun gastvrijheid, volgend weekend weer? 

Tot de volgende wonder

donderdag 9 augustus 2012

Muggenziften

Hier en daar lees ik dat de muggen weer heerlijk in opkomst zijn. Geen slaapkamer lijkt veilig en elke nacht wordt er wel iemand leeg gezogen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik er dit jaar weinig last van heb, al kan ik me nog wel wat bulten herinneren. Zo weet ik nog dat ik met twee dichte ogen wakker werd, wakker worden en je ogen niet open kunnen krijgen. Oma gelijk met azijn aan de gang want dat helpt tegen de jeuk. 'Nee, je moet er met je nagel een kruis in maken' zei mijn broer. Hoe kerf je een kruis met je nagel in een bult ter grote van je hele hand? De optie van oma leek ons nog het beste dus was ik de hele dag in de weer met natte lappen. Jawel muskitos, jullie brengen hele volksstammen tot waanzin met dat geprik. Sommige muggen lijken ware afstammelingen van Dracula te zijn want ze hebben aan één slurpje per nacht niet genoeg. Prikken zullen ze tot je eruit ziet als een mislukte krentenbol. 

Zo herinner ik me mijn twee oudste kids nog na een nachtje slapen. Wij woonden aan een sloot en als je de luchtfilters al open zette wisten die prikkrengen al binnen te dringen. Het leek wel of ze door de hor naar binnen werden gezogen. Ik kwam de kinderkamer in en daar werd ik aangekeken door twee smoeltjes onder de bulten. Het leek een ware aanslag en gelijk ging ik op jacht. Binnen notime had ik ze naar de andere wereld geslagen TSJASKKA! Wat niet wegneemt dat mijn frutseltjes nog steeds onder de bulten zaten, het zag er werkelijk waar niet uit! Gelukkig is het goed gekomen, de waterpokken hadden meer schade aangericht dan de muggen. Nou kwam ik vandaag een plaatje tegen wat mij aan het denken heeft gezet. De wetenschap is al zover dat ze oren op muizen kunnen klonen, is er niet een mogelijkheid om muggen vet te laten zuigen? Daar heb ik best een weekje jeuk voor over! 

Tot de volgende wonder 

zondag 3 juni 2012

Hairpoint on stage

Maanden hebben de leerlingen er naartoe geleefd, uren hebben ze geoefend en vandaag kregen we dan eindelijk het eindresultaat te zien. Elk jaar organiseert Kappers Academie Hairpoint een eindejaarsshow waar alle leerlingen hun kunnen laten zien aan een groot publiek. De show werd voor de derde keer gehouden in de Broodfabriek, deze heeft een ware metamorfose ondergaan! Wat zag de zaal er geweldig uit, van binnenkomst tot de zalen, ze zijn totaal onherkenbaar geworden, maar dat even ter zijde. Om één uur was het dan zover; de opening van een middag genieten, en genoten hebben we! De één nog mooier en grootser dan de ander en ik heb alles van heel dichtbij mogen aanschouwen. Zoals jullie weten presenteer ik vaker shows en dit jaar mocht ik de show aan elkaar praten op mijn eigen manier. Mijn klas werd begeleid door mijn collega en was daarmee in goede handen. Zo langzamerhand kwamen de meiden binnen druppelen en om half één stonden ze al startklaar om hun kunnen te mogen presenteren. Geloven jullie mij als ik vertel dat de jury geen gemakkelijke taak had? Toch hebben ze in alle eerlijkheid de juiste keuzes gemaakt, een hele prestatie aangezien er vele potentiële winnaars rond liepen.  

Uiteraard werd deze dag en geweldig feest met een lach en een traan. Voor velen was het de eerste keer en ik weet zeker dat ze genoeg ideetjes hebben opgedaan voor volgend jaar. Degene die in de prijzen zijn gevallen uit mijn klas zijn Larissa (derde plaats), Denise (tweede plaats) en de winnaar is Puck van Nierop. Zij liep op stelten achter haar marionet inclusief trommel. Zoveel respect hoe zij dit heeft weten neer te zetten! Natuurlijk ben ik zo trots als een ouwe aap op mijn meiden. Zij wisten een ieder te verbazen met hun creativiteit en uitvoering, dat doet hun goed, maar mij ook! Hier gaan we morgen nog eens leuk over na praten, ik heb genoten van jullie kanjers! Voor degene die er niet bij waren, jullie hebben echt een geweldige show gemist. 

Tot de volgende wonder


vrijdag 11 mei 2012

Moederdag anno vroeger

Jawel, het is weer nekken breken bij binnenkomst; zondag is het moederdag! De afgelopen weken stroomde de folders weer door de brievenbus. Onze deur kwam weer met dezelfde noodgang terug zetten bij het open doen, zoveel bomen die er op de mat lagen. Als je nu nog geen moederdagcadeautje kan vinden dan vrees ik dat het niet meer gaat lukken voor a.s. zondag. Waar zijn de zelfgemaakte macaroni broches gebleven, die door de koters in elkaar geflanst zijn? Je weet wel, van die zelf gemaakte moederdag dingen waarbij je de zweetdruppels nog kon ruiken, zo hard hadden ze eraan gewerkt. Hoeveel beschilderde stenen ik niet heb gekregen zijn niet te tellen, maar wat is dat toch leuk! Als het grut dan rond tien uur met hun spul en zelfgemaakt ontbijt naast je bed staan ben je alle ergernis toch vergeten? Ja lieve bloglezers, jullie lezen het goed, ergernissen!

Laat ik even terug gaan naar de tijd tussen wakker worden en wachten op wat komen gaat. Mijn biologische wekker gaat rond half acht, dat zit nou éénmaal in het gestel en zie dat er maar eens uit te krijgen. Normaal gesproken stap je het bed uit en gaat na een kop thee en een siggie het ontbijt regelen van de langslapers. Dat doe je niet want het betreden van de keuken is je de avond ervoor strikt verboden. Naast je ligt Dick de boswachter het bomen orkest te dirigeren, gezellig. Zelfs in de rest van de slaapkamers is het verdacht stil. Om de tijd te doden lees ik nog maar een boek. Eindelijk hoor ik na ruim een uur iemand uit een kamer komen en ik donder mijn boek naast het bed en doe net of ik nog in dromenland lig. Daar komt het oudste vruchtje al met haar koppie om de deur en probeert papa uit zijn coma te trekken. Ook hier doe ik net of ik nog slaap en duw wat met mijn gat tegen papa om hem het teken te geven dat hij nu echt moet gaan helpen wil ik straks mijn keuken nog kunnen herkennen. Uiteindelijk trekt het hele spul naar beneden en zeggen op harde fluistertoon dat ze stil moeten zijn, anders wordt mama wakker! Hallo, ik lig hier ondertussen al anderhalf uur wortel te schieten! In de tussentijd vis ik mijn boek weer van de grond en ben al snel weer in mijn verhaal, op de achtergrond hoor ik rinkelende kopjes en pannen. Uiteindelijk hoor ik ze weer naar boven komen, arm boek krijgt weer een slinger richting de grond en ik pers mijn ogen stijf op elkaar. DIT stukje is zo niet leuk aan moederdag, dat wachten! Wat er daarna komt is zo aandoenlijk, vier paar kinderkoppies komen je kamer binnen, dat heeft papa goed geregisseerd! Met liefde ontvang ik de schatjes op het bed en pak het dienblad aan waar een eigen gemaakt ontbijt op staat. Deze bestaat uit een witte boterham ZONDER boter, een plakje kaas die al een uur naast de koelkast heeft gestaan en een gekookt eitje. Daarnaast een kom thee MET suiker *YEK*, deze laat ik wel koud worden.  De boterham vouw ik dubbel en geef de kleinste twee er een stuk van. Brood zonder boter krijg ik zelfs na twee uur wachten niet weg. Daar zitten ze dan op het bed en wachten geduldig tot ik de cadeautjes heb uitgepakt. Je moet die koppies zien, een smile van oor tot oor die staan te glimmen omdat mama het mooi vind. Kijk dat is nou mijn moederdagcadeautje, vier trotse kinderen op wat ze zelf gemaakt hebben.  Het maakt niet uit wat je van je kind krijgt, een dikke knuffel is al voldoende om mijn moederhart te doen smelten. Eerlijk gezegd vind ik het jammer dat ze nu te groot zijn voor die eigen gemaakte pakjes, het had toch wel zijn charmes. Dit jaar doen we het anders, mama gaat gewoon naar beneden als de rest nog in bed ligt te luimen en ik maak wel een lekker ontbijt voor de meute, dat bespaard enorm veel kruimels in mijn bed en een hoop rommel in de keuken!

Tot de volgende wonder

donderdag 10 mei 2012

'Skinny' vol liefde...

'Mam, welk liedje moet ik nou gaan zingen, help me nou!' Dat waren de eerste woorden toen Sanne hoorde dat ze een demo mocht gaan inzingen. Als een razende werd er gezocht op Youtube en al snel was het een feit, dit moest het gaan worden. Ze had een nummer uitgezocht en begon vol enthousiasme te oefenen. 'Maar mam, deze kan ik ook wel zingen, zal ik die dan maar doen?' Geen nood, doen we ze toch allebei? Hup aan de slag, dat worden twee nummers instuderen. 'Zouden ze het erg vinden als ik nog een nummer mee neem want dit nummer vind ik ook wel leuk.' Ja hallo, we gaan een demo opnemen, geen hele cd! Uiteindelijk zijn het vier nummers geworden en wat was het een feest. Er was ons al vertelt dat het verstandig zou zijn om meer nummers mee te nemen, stel dat het zo goed gaat en Sanne het leuk zou vinden om nog een lied te zingen.  Sanne wist niet wat er op haar af kwam, ze had werkelijk geen idee! Timide kwam ze aan in Schiedam en keek even de welbekende kat uit de boom.Nou zijn Jaap en Vincent echte 'audiofielen' en waren in het begin nog bezig om de muziek goed te stellen op de stem van Sanne, dat is nog een heel secuur werkje kan ik je zeggen. Voor Sanne is het wachten tot er gezongen kon worden. Na wat 'dry runs' hebben we een pauze ingelast en genoten we in de tuin van het zonnetje. Soms moet je gewoon even naar goudvissen loeren, die schijnen erg rustgevend te werken in zo'n situatie. Nou en of het heeft gewerkt, na anderhalf uur stond het eerste nummer erop! Sanne liet een ieder nogmaals verbazen en dat voor een eerste keer, WOW! Uiteindelijk ging het allemaal zo snel, dat goudvissen loeren had een positieve uitwerking en Sanne had vertrouwen gekregen in Jaap en Vincent, die ze voor deze dag nog nooit had ontmoet. 'Skinny Love' stond er zo snel op, daar had Sanne maar één take voor nodig, ik doe het haar niet na. 

Aan deze ervaring zijn heel wat jaartjes van oefenen vooraf gegaan. Ik zie haar nog staan op haar teentjes. Ze kon amper bij de toetsen en Beer zat altijd op de zware bas toon want die werd toch nooit gebruikt. Jammer dat er toen geen smartfoons waren want dat had geinig film materiaal opgeleverd. Nu jaren later hoeft ze een nummer maar een paar keer te horen en ze speelt het na. Zelfs de pedalen worden goed gebruikt. Nu bijna een week na de opnamen van haar demo's heeft ze al een fanpagina op facebook. Door het overdonderende stemgeluid van Sanne, waarmee ze de demo-dag bij een ieder verbazing op het gezicht toverde, hebben deze schatten van 'audiofielen', waar de demo's zijn opgenomen, 'on the spot' besloten om Sanne zelfs een eigen website aan te bieden om dit jonge talent op z'n minst een podium te geven onder haar eigen naam  Hier staan de vier demo's voor een gedeelte op zodat een ieder kan genieten van het fragiele eigen stemgeluid van ons jongste schatje. Wij zijn super trots op Sanne en hopen dat ze met heel veel plezier muziek blijft maken.


Tot de volgende wonder

maandag 23 april 2012

Doe eens gek en spring in de paal

Nooit gedacht dat ik dit nog eens zou meemaken, wat heb ik toch een geweldig leven met veel uitdagingen. Deze workshop kregen we aangeboden van Olga, zij heeft een paaldans academy in Rotterdam, geweldig! Gisteren was het dan zover, eindelijk hebben we met de finalisten van de Miss Plussize Fashion verkiezing en organisatie eens flink ze spieren kunnen testen. Ik kan jullie melden dat mijn spieren nog prima werken, al houden ze op dit moment een after party in mijn lichaam, wat een spierpijn! Maar wat trek je nou aan tijdens het paaldansen, ik heb geen plank met sportkleding in mijn walk in kast. 'Geen probleem Syl, ik neem wel genoeg mee,' zei Ivon en zo had ook ik iets van sportkleding. Beetje jammer toen bleek dat het een corrigerende tent was, maar een kniesoor die daar op heeft gelet. In mijn hemd, tent en gympies stond ik de springen van ongeduld en stiekem probeerde ik me om de paal te vouwen. Zo dan, dat valt vies tegen zeg, lag bijna naast de paal. 

'Dames we gaan beginnen met een warming up,' en daar stonden we dan met z'n allen de spiertjes warm te dansen. Iris mocht als winnares beginnen en dat gaf de rest de ruimte om de kunst af te kijken. Het leek wel origami al die capriolen die Iris ons liet zien. Gek genoeg ging het buitengewoon goed met veel Kodak momenten. We gingen als een speer rond die palen, ik was erg enthousiast! Nou moet ik weer niet TE enthousiast worden, anders staat er binnen de kortste keren een danspaal in ons hobbyhok! Na het paaldansen hebben we heerlijk gegeten bij Shabu Shabu, heel vervelend natuurlijk... NOT! Bij thuiskomst stapte ik de auto uit, dat zeg ik niet goed. Bij thuiskomst strompelde ik mijn auto uit en kwam maar langzaam op gang. Elke spier rond de bilnaad en bovenbenen waren overbelast, ik kon werkelijk mijn ene voet maar moeizaam voor de andere plaatsen. Vanmorgen kwam de kater, de spierpijn was nog heviger geworden. Bij het wakker worden leek het wel of ik op een te klein fietsje met kinderzadel de vierdaagse van Nijmegen had gefietst, niet normaal. Al met al een geweldige ervaring die ik zeker bij een ieder kan aanraden, al moet je het de volgende dag bezuren met spierpijn, het was het meer dan waard!

Tot de volgende wonder

zaterdag 21 april 2012

Nobody is perfect

 'Mam, kom je overmorgen nog kijken bij het open podium op school? Ik regel wel een kaartje voor je mam.'  Tuurlik, ik pas mijn drukke schema aan om bij haar te gaan kijken, is altijd een feest. Dat niemand perfect is hoef ik hier eigenlijk niet neer te pennen, daar zijn legio voorbeelden van. Toch klonk mijn jongste vruchtje gisteren tijdens het open podium op haar school almost perfect! Mag ik even zeggen dat ik mijn mond even van de grond moest rapen toen ik haar de akoestische versie van Jessy J's Nobody is perfect hoorde zingen, en dat onder begeleiding van Jelle op de gitaar. Dan groeit je moederhart drie maten en staan de trotse tranen in je ogen te glimmen als een hondenpiep in de maneschijn kan ik jullie vertellen. Vorig jaar liet ze ons al verbazen met een mooi gezongen nummer. Nu een jaar later is ze zo gegroeid dat ik me niet meer hoeft af te vragen wat Sanne het liefst voor haar werk wil doen; muziek maken! Al vinden ze hier thuis dat ze eens wat minder op de piano moet spelen, ik vind het alleen maar leuk. Als ouders hoeven we haar niet te stimuleren want dat kan madam heel goed zelf. 

Jaren terug stond er in de etalage van mijn werkgever een piano en die moest op een gegeven moment weg. Nou ben ik er gek op, zeker als het een mooi ding is en mijn huiskamer kan opleuken. Ik deed het eigenlijk voor de kaarsenstandaard die de piano aan beide kanten sierde en wat dacht je van al mijn familiefoto's die ik erop kon zetten, in één woord geweldig! 'Nou Syl, als je vervoer kan regelen dan mag je hem hebben.' In notime stond de piano bij ons thuis, geen hond die erop zou spelen maar hij was zo mooi! Had ik het even mis, onze jongste telg begon er al snel op te spelen, eerst losse noten wat al snel een herkenbaar deuntje bleek te zijn. Als vier jarige dreumes trok de piano haar aan als bijen op honing. Na een paar maanden elke dag het gepingel te hebben moeten aanhoren had ze al een geheel eigen repertoire opgebouwd wat herkenbaar was als zijnde de Disney classics. Het begon voorzichtig met één hand en Beer op de bas toetsen. Elke morgen stond ze bijna op haar tenen om maar te kunnen spelen, zo cute. Nu elf jaar later begeleid ze zichzelf met wat accoorden en zingt ze samen met mamsie er lekker op los. Zij start een nummer van Adele en mamsie zingt er een ander nummer doorheen, ik geniet hier enorm van. Tot gisteren, wat ik toen hoorde deed mij verbazend. Ineens voelde ik mijn pijnlijke voeten niet meer en deed mij de spierpijn in mijn billen vergeten. Sanne stond daar met een zelfverzekerdheid haar ding te doen samen met Jelle. Ze had me wel vertelt dat ze een nummer ging zingen maar dat het zo klonk wist ik echt niet. Ik heb het stiekem opgenomen met mijn mobiel en op youtube geplaatst, oordeel zelf!



Tot de volgende wonder

dinsdag 7 februari 2012

Paracetamolmutsjes

Vandaag was weer een leuke dag om vast te leggen in een blogje. Gisteren ben ik extra vroeg naar bed gegaan om uitgerust naar Poeldijk te rijden met mijn collega's. Om tien over zeven stapte ik als ijslolly bij Hairpoint binnen alwaar mijn collega's al in stand ontdooien hun koffie naar binnen slobberden. Zo vroeg in de morgen is dat een zeer welkom drankje en al snel wist ook ik blind de weg naar het koffie apparaat te vinden. Marcel had voor deze gelegenheid vier prachtige hoofdtooitjes gemaakt en was ook super vroeg zijn bed uit gekomen om deze prachtige dingen op ons hoofd te bevestigen. Ik kan jullie melden dat ze goed zijn blijven zitten en ik heb nu nog steeds haarpijn. Enfin, wij gingen met de banaan naar Poeldijk en wisten dat het erg druk zou zijn. Iedereen wilde een mooie plek omdat Maxima het evenement met een gongslag zou openen. Zie je het al voor je, vier docenten in kostuum met hoofdtooi die ons gelijk vijftien centimeter langer maakte. Prop dat maar eens in een banaan zonder dakraam. Arme Daniëlle zat ook nog eens wijdbeens omdat de stoel los stond, te erg! Zet vier losgeslagen vrouwen in een gele auto en je hebt geheid lol.

De beveiliging was goed geregeld, zonder bandje kwam je er niet in. Maar éénmaal het bandje om je pols dan mocht je er ook niet meer uit i.v.m. de komst van Maxima. We hebben haar van zeer dichtbij mogen zien, al kregen wij veel leerlingen die een match wilde met ons. Tja, dan heb je even geen tijd voor de prinses en als de leerlingen dan weer verder gaan zagen we nog net een kruintje van Maxima.  Al met al was het een erg leuke dag, Janice is een perfecte gastvrouw, het ontbrak ons aan niets. In alle vroegte heeft ze broodjes staan smeren, heeft snoepjes, koekjes en drinken in de koffer gestopt en was het organisatorisch weer prima geregeld. Het is toch wel een aparte ervaring om in een ruimte te lopen waar het wemelde van de oortjes, lees beveiliging. Mijn jongste vruchtje had alleen haar hand maar uit te hoeven steken om haar een hand te geven, dat durfde ze nou net niet. Wim Lex heeft ze al twee keer mogen ontmoeten dus waarom Maxima dan niet? Het kriebelde wel bij haar, al heeft ze goed naar de instructies geluisterd. Net zat ik nog even naar de WOS te kijken en daar hoorde ik dat er zeven kinderen waren bevangen door de kou omdat ze nog niet naar binnen mochten. Ach, een warme kop choco doet wonderen, al hebben ze Maxima denk ik net gemist.

Tot de volgende wonder

woensdag 25 januari 2012

In de lappenmand

Was het maar zo simpel dat ik er een pleister op kon doen en over. Voor de kerstdagen werd mijn goddelijke lichaam getroffen door een vervelend hoestje. Buiten dat werd ik al bijna vier weken getrakteerd op een rode slip en daar wordt een mens niet vrolijk van. Na oud en nieuw heb ik de arts maar eens gebeld en die adviseerde mij om eens een hoestdrank te proberen, als dat niet hielp moest ik langs komen. Nou ben ik niet zo'n huisartsbezoek, mag je weer uren in de wachtkamer toeven tussen al die doodzieke mensen en flink bacillen snuiven. Mijns inzien wordt je daar alleen maar zieker van. Na trouw het drankje te hebben geslikt werd de hoest niet minder, juist erger. Nou ben ik geen arts maar zelfs ik kon op mijn klompen aanvoelen dat dit niet pluis was. Na een week bel ik de dokter en ik moest langs komen, een codeïne tabletje kreeg ik niet want de dokter moest mijn longen beluisteren. Ook goed, kan ik gelijk mijn lijstje van kwalen aanvullen en die de volgende dag bespreken.

Het was niet al te druk en ik was redelijk snel aan de beurt. 'Goedemorgen' zei ik met een hese stem, 'ik denk dat ik eens binnenste buiten gekeerd moet worden want het gaat niet bien met moi.' De longen werden beluisterd en conclusie bronchitis. Nou, das mooi dan, daar werkt een hoestdrank niet echt tegen. Het volgende euvel was de menstruatie die al bijna zes weken vloeide en daar wordt je gek van. Ook dat was op te lossen, 'we gaan de cyclus even resetten' zei de arts. Zit er dan een chip in mijn baarmoeder? Goh, ik kan mijn collega vragen of ze hier een App voor kan maken. Omdat er zoveel vloeide werd er ook gelijk weer even geprikt op vitamine D en ijzer tekort, nou Silly heeft flinke bloedarmoede dus hup aan de vitamines. Als je denkt dat je die van de dokter krijg dan heb je het mis. Honderden euro's gaan er maandelijks naar je zorgverzekering en vergoede doen we mondjesmaat. Enfin, de chemische curettage kuur heb ik binnen, de hoest heb ik ook nog steeds dus gisteren nog maar eens een bezoekje gebracht aan de dokter. Zo kom je er nooit en zo 3 keer in de maand. Er was nog een probleem die ik de keer daarvoor niet had besproken, eigenlijk moet ik een lijstje maken om niets te vergeten. Deze dame heeft een incontinentie probleem met al dat gehoest. Bij elke hoestbui had ik het gevoel dat ik mijn blaas opblies, lang leven de luiers! Nou vind ik mezelf iets te jong (of toch te oud) voor het dragen van luiers. Zo stond ik vorige week met de benen over elkaar een hoestbui op te vangen. Zegt er een klant dat dit heel makkelijk te verhelpen is met een bandje om de blaas. En waarom weet ik hier niets van? Ook dit is gisteren besproken en tuttemien kan zich melden bij de gleuvengluurder in het ziekenhuis. 'Zal ik met je meegaan schat?' Manlief vindt het leuk om in alle kastjes te snuffelen en krijgt het nog voor elkaar mij uit de beugelstoel te trekken om zelf erin te gaan hangen. Ik schaam me dood als hij mee gaat, of moet ik hem dit pleziertje gewoon gunnen. Het is alweer vijftien jaar geleden dat hij afdeling gyn op zijn kop heeft gezet. Al met al staan er op de kast genoeg potjes met pillen die ik mag slikken, ben ik dan mooi klaar mee! Mijn jaar begint op gezondheid gebied al lekker... NOT!

Tot de volgende wonder

woensdag 11 januari 2012

Vooruitziende blik van Disney




Addy van den Krommenacker, Frank Govers en Victor en Rolf kunnen wel inpakken, de trend wordt gezet door Walt Disney, het moet niet gekker worden! Afgelopen week zagen we onze eigen Trix met een hoofddoek over haar welbekende hoedje, het land was te klein! De hoed van de Koningin is al een status symbool op zich, het wordt gezien als de kroon en daar wordt dan een voile sprei overheen gedrapeerd. Eerlijk gezegd vind ik het geen pan maar wie ben ik. Na wat speurwerk vond ik nog meer gelijkenissen, wat dacht je van Kate en William? Ze lijken zo uit een sprookjesboek geslopen, in dit geval Assepoester als ik me niet vergis. De prins uit de tekenfilm heeft iets meer haar, maar de lach is identiek. Niet te vergeten Kate, wat een gelijkenis met Assepoes. Klein detail is het nekbandje bij Assepoes, daarvoor in de plaats is Kate meer van het minimalisme. Op het bal verschenen ook de twee stiefzusters, kijk en zoek de verschillen! Wat een treffende gelijkenis. Ik moest bij het zien van de tekenfilm ook altijd denken aan de twee dochters van Andrew en Sarah, ze zien er zo lomp uit.  De bekende modeontwerpers moeten toch maar eens in de leer bij Meneer Disney wat eigentijdse mode betreft, bizar he?

Tot de volgende wonder

maandag 9 januari 2012

Hoestbuien van Tena lady

Je zal er maar last van hebben; hoestbuien. De afgelopen weken heb ik denk wel honderd keer mijn longen uit mijn lijf gehoest, vooral als je in horizontale positie vertoefd. Bijkomend feit is dat deze dame op leeftijd de plas niet meer op kan houden. Het gevolg, ik houd de wc bril goed warm! Nog maar te zwijgen over de Tena lady's die vol lopen na een hoestbui. Gek word ik ervan en de dokter die zegt dat de hoest los moet komen met een hoestdrank. Nou meneer de dokter, heb ik goed nieuws, één fles zo goed als leeg en ik hoest me nog steeds de broek vol! Als ik een urinemonster moet afgeven hebben ze vast genoeg aan één Tena lady dunkt me. De hoest moet los gaan komen en dat gebeurd maar mondjes maat. Ik denk dat ik morgen de huisarts maar weer ga bellen om de hoestprikkel voor de nacht kwijt te raken. Lig je net in bed begint het gehoest weer. Het gevolg dat je weer naar de wc moet en dat gaat zo de hele nacht door. Hoe kan ik op die manier aan mijn nachtrust komen? Niet dus, weinig slapen en veel hoesten. Dan zijn er van die mensen die hoor ik al denken; stop dan met roken! Ook voor die mensen heb ik nieuws, ik rook amper! Soms steek ik een siggie op om even lekker door te kunnen hoesten, het helpt iets maar niet veel. Het heeft één voordeel, mijn ventje vind me sexy klinken, met al dat gehoest zijn mijn stembanden ook aardig naar de knoppen. Gelukkig woon ik niet in Meerdijk zus zal ik geen EHEC virus hebben.

Ik kan zo bij zo'n erotische lijn mijn centen gaan verdienen. Als ik er zo eens over nadenk is dat wel een mooie manier van euries scoren. Lui vanaf de bank een beetje hees lullen moet te doen zijn toch? Ik weet alleen niet of ik zoveel klandizie trek als ik middenin een hoestbui zit, het word wel een natte boel als ik niet snel naar de pot ren!

Tot de volgende wonder

dinsdag 3 januari 2012

Happy Newyear!

Jeetje wat gaat de tijd toch hard, we zitten nu al drie dagen in 2012 en ik heb voor mijn gevoel al bergen verzet! Lichamelijk voel ik me een omgewaaide abri en met mijn strot is het al niet veel beter gesteld. Mijn eerste vrije dinsdag van het nieuwe jaar en wat gaan we doen Syl? Nou ehm... auto naar de keuring gebracht, voor de rest bar weinig eigenlijk! Eerlijk gezegd geniet ik nog van het laatste uur van de kerst decoratie. Straks trek ik de stekker eruit en proppen we alles weer in dozen en tassen, die we vervolgens op zolder parkeren om ze op zes december weer naar beneden te halen. Zo is de cirkel weer rond, al zit er wel bijna een jaar tussen. Maar voordat het zover is gaan we genieten van een nieuw jaar met nieuwe kansen en uitdagingen. Het nieuwe jaar begon geweldig, ik had vijf minuten voor twaalf uur de veiligheidsdop van de champagnefles verwijderd om hem precies om twaalf uur te laten ploppen. Helaas, ook dit jaar had ik geen geluk want spontaan nam de kurk het initiatief om twee minuten voor aanvang al te spuiten, de helf van de fles over de vloer en over mijn partydress. Ja, dat kan alleen mij gebeuren dus begin ik met mijn wazige kop de glazen te vullen. Vergat ik de tijd, het schenken ging niet zo vlot na een aantal glaasjes plezierdrank. Enfin, iedereen zoent elkaar, wenst elkaar een geweldig 2012 en mamsie was duidelijk te laat! Het mocht de pret niet drukken en na tien minuten sta ik dan eindelijk buiten met mijn glaasje kir royal de buren te zoenen. Vaders liep goed gepakt en gezakt met een plastic tas vol vuurwerk de boel af te steken. Dat ik me dat nog herinner is me nog een raadsel. Vervolgens gaan wij traditiegetrouw nog even naar het pleintje achter ons, alwaar een minimalistisch vreugdevuurtje brand. Ik snap het wel, het zal een minimalistisch jaartje worden en de broekriem moet stevig worden aangetrokken. Tot mijn verbazing zie ik op het grasveld ernaast een stapel palets liggen, boekenkasten, tafels en nog meer brandbaar spul. Waarom gaat dat niet het vuur op, voor mijn gevoel is het al bijna uit! 'Heel zielig, we mogen geen groot vuur maken, alleen als het laag blijft mag het blijven branden' vertelde een buurtbewoner. 'Nou, dan mogen ze wel een beetje doorstoken met die voorraad, anders brand het met Pasen nog!'

We staan te genieten van het vuurwerk, zie ik een brandweerwagen de straat in  komen rijden. Nee he, gaan ze dit blussen??? Politie eromheen en de brandweer dooft het vuur. Daar gaat de lol, het is al jaren het ontmoetingsplein van de buurt, al jaren gaat het goed en nu mag het niet meer? Wat voor bollen heeft de burgemeester geslikt? Om een lang verhaal kort te maken, de boel werd gedoofd, de voorraad brandbaar hout flink uitgedund en wat er nog lag, je verzint het niet, DAT MOCHT DE FIK WEER IN! Als dit de logica is van 2012 dan is er nog hoop voor Britt en Imke! Ik ben met de familie maar weer naar binnen gegaan en daar hebben we het nog heel gezellig gemaakt. Ik ben benieuwd hoe het er aan het eind van het jaar aan toe gaat, zal er dan weer een gecontroleerd vreugdevuur zijn of staan we allemaal met een vuurkorf op het plein! Langs deze weg wil ik al mijn bloglezers een geweldig 2012 wensen, voor jullie het dubbelen wat jullie mij toewensen!

Tot de volgende wonder